Nu het schijnt dat Jan even naar het plafond zit te staren omdat zijn solexen zijn gerestaureerd en de winter nogal lang duurt heb ik even dit onderwerp weer opgedoken.

Het verschil tussen dynamisch en statisch uitbalanceren.
Dat verschil is er als de gewichten op verschillende plekken zitten, dus bijvoorbeeld als het gewicht van de drijfstang en lager op een straal zit van 20 mm ( slag van 40) en het tegengewicht ergens op 15 mm ( zoals bij sommige race krukassen waar je ronden stukken lood ziet ingeboord in de krukwang, DAN lijkt het statisch wel in orde MAAR blijkt bij dynamisch balanceren dat er een fout in zit.

Dit komt omdat trillingen opgewekt worden door centripetale versnellingen en de formule hiervoor is A=V^2/R waarbij A de centripetale versnelling is V de lokale snelheid van de massa die je wil beschouwen en r de straal van de plaats waar deze massa zit.
Aangezien V ook weer een functie is van de straal,namelijk hoe verder naar buiten hoe groter de (omtreks)snelheid
en de V er in het kwadraat in zit, is het naar een grotere diameter brengen van gewicht dus nadelig voor de centripetale versnelling.
Zit het big end dus op een grotere diameter dan zijn contragewicht heb je nog steeds trillingen.

Om dit te compenseren bij statisch uitbalanceren breng ik dus altijd mijn contragewicht aan op dezelfde radius als het big end, dan heb je dezelfde resultaten.

Waarom nu Jan erbij gehaald:
omdat deze zelf zijn drijfstangen maakt en netjes ook, maar het kan beter.

Het voorgaande verhaal gaat ook op voor de drijfstang, daar zit een heel beetje gewicht aan die uitsteekt ten opzichte van het bigend.
in het BDP zit dit gewicht buiten de cirkel van de krukwang, het gewicht zit dus op een grotere "r" ( radius) dan de krukwang ( en het contragewicht) in het ODP zit dit gewicht binnen de cirkel van de krukwang dus op een gelijke of kleinere
straal dan de "r" van het contragewicht.

Mocht jan nog tijd hebben om een drijfstang te maken dan kan hij er 1 maken met een "hangwang"( gewicht) aan de andere kant van het bigend oog ( nu maakt hij ze netjes rond) dan concentreer je het gewicht van de drijfstang meer in het centrum van het drijfstang oog en daarmee maak je dus het gewicht meer constant ten opzichte van de centripetale versnelling, nadeel is wel dat de drijfstang iets zwaardere word en je dus meer contragewicht op je krukas nodig hebt.

Zo weer wat voer om over na te denken tijdens de witte weken van 2010.

Overigens heb ikzelf weer een kei idee voor een geheel alternatieve krukas vorm voor solex om ook de dwarse versnelling van dat zijdelings opgehangen bigend te compenseren en dat dan deze keer niet door een contragewicht op een balanceer schijf ter plaatse van de koppeling.

Je maakt ons wel nieuwsgierig met die laatste 2 regels.

Momenteel weeg ik de drijfstang apart uit, big-enddeel en small-endeel. Dan met wat berekeningen (met gewicht zuiger) komt het balansgewicht eruit, Heb dit niet zelf bedacht, maar gekregen van een forum lid. Ik heb er even mee gereden en het voelde niet slecht. het weer moet beter worden om meer te kunnen testen. Aanhouder wind.
Het forum lid heeft mij gevraagd deze berekeningen niet te publiceren, en daar ga ik mij helaas aan houden.

Hoe goed je ook een "formule" hebt om het gewicht van de drijfstang uit te rekenen om daar een balansgewicht mee te bepalen, je ontkomt niet aan het feit dat het gewicht van de stang zelf zicht verplaatst van buiten de krukwang cirkel ( rondom het BDP ) naar volledig binnen de krukwang cirkel ( rondom het ODP) dat is dus een dynamisch gebeuren en dat kan je niet balanceren anders dan een "hangwang" aan je bigend te maken of gebruik te gaan maken van een balans as zoals tegen woordig in veel motoren ( en zelfs in de bromfietsblokken van Honda MT/MB)

Conclusie: wat ik ook al eerder aangaf. Een ééncilinder is niet geheel uit te balanceren. De roterende krachten wel, maar de secundaire krachten niet.